جعفر شهرى باف
289
طهران قديم ( فارسى )
نمايشنامههاى خوب به صورت تماشاخانه درمىآمد و در كسادى و تعطيل تآتر ، سينما مىگرديد ، اگر چه ديگر سالنها نيز از اين اصل مستثنى نبوده گاهى سينما و گاهى تآتر مىشدند و براى اين تعويض و تبديل فقط كافى بود كه پردهء تآتر را كنار كشيده پردهء سينما « 53 » را كه از چلوار دوخته شده بود بياويزند جهت همين منظور هم از ابتدا محل پرده را با وسعت و به گونهاى مىساختند كه هر دو كار از آن ساخته بشود ، علاوه بر كنسرت و بالماسكه كه گاهى هم سالنها به اين كارها مخصوص مىشدند . « 54 »
--> ( 53 ) . اصطلاح پردهء سينما از وقتى به جا مانده است كه فيلم را به روى پارچهء سفيد نشان مىدادند و هنوز ديوار سفيد رسم نشده بود . ( 54 ) . اين مضمون را دربارهء سالنهاى اينچنينى ساخته بودند : آقاى ميرزا غولا ، از اين لا نشد از اون لا .